Şimdi yoksun, olmadığın bu şehir gözümde büyüyor. Ellerinin sıcaklığıyla yetinmeye çalışırken yetmiyor soğuyan sıcaklıklar. Gözümde büyütüyorum seni, sığıntım oluyorsun hayata dair. Pervasızlığın içimi acıtıyor. Yüreğim yokluğunun bıraktığı özlemlerle büyüyor. Gelsen, gel desen bu kadar özlemem seni. Özlemlerimin annesi oluyor yeşil gözlerin. Olmadığın yağmurlarda ıslanıyor kirpiklerim, sıkıntım boğazımda düğümleniyor. Döküntüsüz yaşamak isterken baharı, dökülüyor sevgi adına biriktirilmiş içselliğimin sakladığı bütün gizli duygular.

AYŞE AYGÜN E-D-2001-M14-D18