Bense bıraktığın gibi değilim. Uzaklıklara rağmen uzun seneler yaşamışçasına yakınım sana. Bu yakınlık yıkıntılarımı çoğaltıyor. Kâbuslar görüyorum, rüyalarımın çöllerinde susuz bırakıyorsun beni. Katilim oluyor gözlerin, düşselliğimi kirletiyor umutsuz düşlerim. Oysa bütün siyahî renkler varlığının gelişiyle yok olmuştu. Tuttuğum ellerinde çoğalmıştı renklerim; sarılar, maviler, yeşiller.
AYŞE AYGÜN E-D-2001-M14-D19
- Etiketler:
- Ayşe Aygün
- deneme
- aşk
- yakınlık
- içsel çöküş
- rüya
- duygusal yazı
- edebiyat
