Karanlığın Görülmeyen Işığı
“Günlerdir hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Yazmak, okumak, konuşmak, anlamak... Yaşadığım karanlığın görülmeyen ışığında boğuluyorum. Karanlığın ışığı olur muydu? Oluyordu işte! Gören gözlerle bakıyordum karanlığa. Her şeyim sandığım herkes, hiçbir şey oluyordu bir anda. Sen hiçbir şey oluyordun. Anlamak, düşünmek ve özlemek sen olmaktan çıkıyordu.”
AYŞE AYGÜN E-D-2001-M8-D10
