Ben hep kaybettim diye başladığım için vurgunlarda bitiyorum belki de. Hiç kimse gibi sen de olmayacaksın. Vazgeçilmezliğin kesintisiz yaşatılırken sen olmayacaksın. Günlerdir şehrimde yoksun. Meğer ne zormuş hasretinle aynı şehirde yaşamak; dost olmak, ekmek yemek, sızlanmak, tuz asmak, yuva kurmak, eş olmak, sarılmak, aynı yatağı paylaşmak, uyumak, uyanmak… Ardından sesinin güzelliğiyle aydınlanmak.
AYŞE AYGÜN E-D-2001-M13-D17
- Etiketler:
- Ayşe Aygün
- deneme
- şehir
- uzaklık
- aşk
- ayrılık
- duygusal yazı
- edebiyat
- özlem
- Türkiye Sivas
